Regelmatig kom ik de vraag tegen: “wat is nu natuurbroed?”
Natuurbroed is:
- eitjes laten uitbroeden door eigen ouders.
- jongen laten grootbrengen door eigen ouders.
Meer is het niet! Eigenlijk gewoon zoals de natuur het bedoeld heeft, op de koekoek na dan. Elke andere vorm om de vogels op stok te krijgen met behulp van Japanse Meeuwtjes of via handopfok is geen natuurbroed meer. In enkele gevallen worden eitjes of jongen wel onder soortgenoten gelegd. Deze vorm van grootbrengen is binnen de groep van natuurbroeders in het algemeen redelijk geaccepteerd.
Voor mijzelf geldt daarbij nog dat ik niet doe aan mutatie kweek en mij zoveel mogelijk probeer toe te leggen op de kweek van de Nominaatvorm (de oorspronkelijk in de natuur aanwezige soort). Daarnaast kweek ik het liefst in een zo natuurlijk mogelijk aangeklede volière. Kweek in (kale) kweekkooien zullen wellicht bij een aantal soorten wel de kweekresultaten omhoog halen. Ik vind de natuurlijk aangeklede ruimten gewoon mooier om naar te kijken.
Waarom natuurbroed?:
Verondersteld wordt door voorstander van natuurbroed dat juist de inprentingperiode, de periode dat het jong nog niet zelfstandig is, uitermate belangrijk is voor het verdere natuurlijk gedrag van de vogels in de toekomst. Zaken als slecht koppelen, slecht broeden, en slecht jongen grootbrengen worden vaak toegewezen aan het opvoeden van vogels door pleegouders. Ik deel deze mening.
Naast inprenting bestaat het gevaar dat de vogels niet soorteigen ziekten meekrijgen, ontwikkelen. Hieraan doodgaan of drager hiervan worden. Een bekende ziekte in dit geval is Trichomonas Cochlosomose of Flagellaten. Japanse meeuwtjes zijn vaak drager van deze ziekte zonder dat zij er zelf overigens veel last van hebben.
Maar als je dan zo voor natuurbroed bent waarom hou je dan vogels opgesloten in een volière?:
Tja daar heb je me. Inderdaad geniet ik het liefst van de vogeltjes in de vrije natuur. Maar van dichtbij bestuderen wordt vrij lastig. Helemaal als het gaat om vogeltjes uit het verre Afrika. Maar de vragensteller heeft gelijk en ik geef ruiterlijk toe dat het een zwaktebod is maar wel een leuke hobby!
Natuurbroeder:
Ik ben gestopt met de vogelhobby. Het blog bijft voorlopig staan.
12 oktober 2009
11 oktober 2009
Een rare dikke week.
Ja over de tegenvallers schrijf ik ook en dit jaar valt het niet mee.
Deze vogel had samen met zijn popje nog een aantal jongen in een nest buiten. Het vrouwtje heeft nog even door gevoerd maar uiteindelijk heeft de kou, van begin deze week, met de jongen afgerekend. Drie doden met volle krop. Samen met een logeetje die ook niet tegen de kou kon. Dat was een goudbuikje die geen partner had om zich warm te houden.
Vervolgens de Nonastrilden binnengehaald, ik denk daar moet maar niets mee gebeuren, zekerheid boven alles nietwaar. Ook deze vogels zijn niet veel kou gewend en hadden elke winter tot heden binnen gezeten, dus veiligheid boven alles. Gaf me ook direct de mogelijkheid om de kalle nekkies/koppies te behandelen. Ik heb er wat wonderolie opgedaan (gewoon stom), volgende dag één dood en de ander het moeilijk. Sectie wees uit: De Nonastrilde was volledig gezond, echter vergiftigd door het gebruik van wonderolie. Had het moeten/kunnen weten!
De kale nekjes zijn volgens de vogelarts meer een hormonale kwestie. Bij sectie was geen andere oorzaak van kaalheid vast te stellen. Heb nu nog twee vogeltjes die er wat zuinigjes bij zitten en die worden behandel met Baytrill. Het zijn de Blauwkopblauwfazant popje en een popje Nonastrilde.
Maar daar stopte de ellende nog niet.
Gisteren de goudbuikjes in kweekkooien gezet en daar ontsnapte me er eentje bij die tegen het raam aanvloog en bewusteloos raakte. Nadat ik mijn woede geblust had en een bord door de keuken had gegooid bleek gelukkig dat deze weer bij trok.
Les te leren:
- denk om kou met vogeltjes die dat niet gewend zijn
- gebruik geen wonderolie bij uw vogels dit is giftig
- verricht sectie bij een sterfgeval, het kost een beetje maar je kunt wel effectief andere vogels behandelen.
- span gaas voor je ramen zodat de vogels bij het ontsnappen niet hun nek breken.
Wel ik vind dat ik inmiddels wel genoeg pech gehad heb dit jaar, dacht ik zo. Uit sectie bleek gelukkig wel dat van de eerder geconstateerde schimmels en bacteriën van begin dit jaar geen sprake meer is. Dat is een pluspunt.
O ja, vanwege de kou de hele familie pa, moe en de jonge Oranjekaakjes, die net waren uitgevlogen, naar binnen gebracht. Ze maken het uitstekend. Buiten nog een nestje met drie jonge Cubavinken wat tot nu toe nog voortreffelijk loopt. Ook de Mozambiquesijzen zijn nog bezig. Het is gelukkig niet allemaal kommer en kwel. De rest van de vogels zit er allemaal geweldig bij. Maar het is absoluut niet mijn beste jaar.
Labels:
2009,
opgepast,
vogelziekten
Abonneren op:
Berichten (Atom)
